
طلال سلمان ، سردبير السفير
اين شرايط را مقايسه كنيد با ايران كه با وجود تمام حوادث پيش آمده در طول سي سال اخير امروز با رهبري ولي فقيه به يك نمونه يگانه براي يك نظام ديني دموكرات تبديل شده است و بالاترين دليل بر صحت ادعاي من در طي انتخابات اخير رياست جمهوري اتفاق افتاد و بحران بوجود آمده از طريق رهبر انقلاب بازخواني و ريشه يابي شد.
امروز نسلهاي جديد ايراني ملتزم نظام آن هستند و آنها با بلندپروازيهايي كه در سر ميپرورانند خود را در بين قدرت هاي جهاني ميبينند. نسل جديدي كه امروز بوجود آمده است نظام اسلامي را در اوج رفاه و آزادي انديشه ميخواهد و ما اين مطالبه را در خيابانهاي ايران بين دو شاخه اسلامگرا شاهد بوديم.
انتخابات لبنان بيانگر سست شدن اتحاد مردم،دولت و ميهن و تحكيم كننده استقلال طوائف از هم ديگر بود. اما انتخابات ايران آزموني ديگر براي قدرتمندي نظام اسلامي و تجديد پيمان مردم با آرمانهاي آن بود. نه انقلابي بر عليه آن بلكه طلب دوباره اهداف انقلاب بود و درها و پنجره هاي جديدي را براي ايران گشود تا آنرا به سمت كشورهاي بزرگ رهنمون سازد.
امروز ما در مقابل 2 تجربه متضاد هستيم
يكي از آن دو انقلاب طائفه اي و ضديت را نمايندگي ميكند و ديگري انقلابي است در درون انقلاب يا بهتر بگوييم انقلابي براي انقلاب اسلامي براي مردميكه استحقاق دموكراسي بيش از اين را دارند و هيچگاه از انقلابشان به سمت دموكراسيهاي غربي عقب نشيني نكردند و به سمت اسرائيل دست دوستي دراز نكردند
بعدالتحریر :
اين مقاله را براي شماره ۴۲ ماهنامه راه ترجمه كردم